 Вядомы грамадскі і палітычны дзеяч нашага рэгіёну Андрэй Юркоў звярнуўся ў газеты “Ленінскі шлях” (Горацкі раён), “Савецкая вёска” (Дрыбінскі раён) і “Святло кастрычніка” (Мсціслаўскі раён) з адкрытым артыкулам. Юркоў патрабуе, каб афіцыйныя СМІ, захоўваючы права грамадзянаў на свабоду слова, у парадку дыскусіі надрукавалі яго прапановы па абароне жыхароў нашага рэгіёну ад наступстваў эканамічнага крызісу.
Паважаныя землякі. У любым грамадстве ёсць людзі, якія хочуць памяняць да лепшага не толькі асабістае жыццё, але зрабіць больш справядлівай і нашу агульную долю. Гэтыя людзі не даюць спаць спакойна ніякай уладзе – ні царскай, ні дэмакратычнай. З імі не проста. Яны заўжды маюць аргументаваную прадуманую пазіцыю. Таму і банальна “заткнуць рот” ім не можа нават уладнае чынавенства.
Я мяркую, кожны з нас можа ўзгадаць такога знаёмага ці сваяка “праўдаруба”. Далёка не заўжды “праўдашукальнікі” маюць рацыю і не заўсёды іх дзейнасць прыносіць плён. Але менавіта такія людзі з’яўляюцца “дражджамі”для новых грамадскіх ідэй і спраў, а па-добраму – рухавікамі развіцця любой паспяховай краіны.
На жаль, у нас чалавека такога складу ўжо багата гадоў цкуюць, гоняць адусюль па прынцыпе: сабака брэша, а караван ідзе. Куды зайшоў у рэшце рэшт наш “караван – Беларусь” апошнім часам зразумелі многія. Колькі гадоў незалежныя ад уладаў спецыялісты білі ў званы: людзі! Куды мы ідзем! Азірніцеся праўдзе ў вочы! На “версе” смяяліся, а народ маўчаў: дасць Бог, пранясе. Не пранясло…
Але, я ўпэўнены, галоўнае сёння не хто быў правы, хто вінаваты, а хутчэй, адкінуўшы старыя крыўды, разам ратавацца. Бо час не чакае і ўжо заўтра можам трапіць у такую яму, выбірацца з якой прыйдзецца марудна і доўга.
Першым крокам такой супольнай дзейнасці я бачу стварэнне ў кожным раёне антыкрызісных камісій з удзелам прадстаўнікоў улады і незалежных прафесіяналаў. Гэта дазволіць прымаць лепш прааналізаваныя і, значыць, больш эфектыўныя рашэнні.
Стварыць план дзеянняў на выпадак рэзкага (у два-тры разы) зніжэння паступленняў грошай у бюджэт. У гэтым плане прадугледзіць сродкі на выплаты тым, каму пад час крызісу цяжэй за ўсіх: мацярам з дзецьмі да 3 гадоў, інвалідам, студэнтам, пенсіянерам.
Звярнуцца да Ураду з прапановай вярнуць ільготы гэтым катэгорыям насельніцтва.
Спыніць авантуру па будаўніцтве АЭС і накіраваць запланаваны на яе бюджэт на падтрымку нацыянальнай валюты і годнага ўзроўню заробкаў, забяспечыць бясплатным харчаваннем дзіцячыя садкі і школы.
Апаненты скажуць: чаго бегчы наперадзе цягніка? Няхай “на версе” ламаюць галовы, што і як рабіць, ім адтуль відней. Але, паважаныя землякі, крызіс да нас прыйшоў менавіта ад таго, што доўгія гады ўсе грамадскія рашэнні прымаліся за нас, а не намі. І калі, крый Божа, сапраўды спраўдзяцца горшыя прагнозы экспертаў, дык вырашаць нашы праблемы прыйдзецца нам самім. Разам. Тут і цяпер.
З павагай, Андрэй Юркоў
тэл. 623 61 08 |
