Усе мы ведаем пра цяжкую сялянскую працу: з 7:00 да 21:00 без выходных з ранняй вясны да позняй восені. А колькі ж за такую катаргу плоцяць? Напрыклад, у чэрвені (калі працы на вёсцы як ніколі шмат, і плаціць за тую працу павінны адпаведна) сярэдні заробак у сельскай гаспадарцы ў Горацкім раёне быў 1.105 тысяч рублёў. Па звестках раённага аддзела статыстыкі гэта найменшы заробак у параўнанні з іншымі галінамі вытворчасці ў нашым рэгіёне. Хіба можна пракарміць за такія грошы сям’ю? Таму не дзіва, што ў вёсцы адчуваецца кадравы голад. Не дапамагае нават прымусовае размеркаванне – збягаюць “маладыя спецыялісты”, адбыўшы свой тэрмін.

Многіх працавітых і лёгкіх на пад’ём былых вяскоўцах з нашага раёна можна сустрэць на будоўлях суседняй Расіі ці рознарабочымі ў Еўрасаюзе.

Вось яшчэ адна дзіўная справа. Сёння Горацкі раён вырабляе каля 150 тон малака ў дзень. Яго закупаюць прыкладна па 1,5 млн.руб. за тону. У суседняй Расіі закупачная цана на малако – 3,5 млн. руб. за тону. Розніца – 300 млн. у дзень, 9 млрд. руб. у месяц. А прадаюць на расійскім рынку і тыя, і тыя гатовую прадукцыю па адной цане.

Атрымліваецца, што расійскія перапрацоўшчыкі (малочныя заводы) значна большую частку прыбытку аддаюць сялянам. А ў нас – не.

Канечне, не ўся прадукцыя ідзе на экспарт. Частка застаецца нам. Калі, напрыклад, у першым паўгоддзі 2010 г. экспарт малака, сыра, масла, смятаны і інш. з нашай краіны склаў прыкладна 50% ад усёй вырабленай малочнай прадукцыі, дык сёлета ўжо каля 60%. Па мясу прыкладна тое ж.

Самы час задумацца, чаму з крамаў знікаюць нашы самыя папулярныя прадукты харчавання. Калі далей так будзем гаспадарыць, дык нам застанецца толькі бульба з гуркамі з уласных агародаў.

Праблемы навідавоку. Значыць, наспеў час для структурных рэформ на сяле. Якіх? Адказ на гэта пытанне давайце разгледзім наступным разам.

Андрэй Юркоў