Усё ў нас цудоўна. Заробкі і дабрабыт растуць, 500-даляравая “палучка” да канца года непазбежна, як той крах “згнілага капіталізму”. Здаецца, што не за гарамі час, калі заходнія беспрацоўныя ламануцца ў нашы амбасады па візы, каб хутчэй прыехаць і будаваць беларускія аграгарадкі. Ну, а калі некаму не падабаецца смурод ад фермы ці тое, што ў раку якое паскудства зліваюць – няма праблемаў: зачынім фермы і няхай тутэйшыя “эстэты” сядзяць без працы.

Безумоўна, мы жывём не на “дзікім Захадзе” і, нават, не ў “нестабільнай” Украіне. Там міністры залежаць ад інтарэсаў простых грамадзян і заўсёды знаходзяцца пад ударамі крытыкі з розных бакоў. Ім, канешне, цяжка, але гэты скрыжаваны агонь дапамагае пазбегнуць непрадуманых, шкодных для грамадства рашэнняў і, увогуле, прымушае ўладных чыноўнікаў быць больш адказнымі. Нашы ж, здаецца, настолькі адарваліся ад народу, што “носу не дастаць і сажнем”.

Ну як можна казаць пра 0,6% беспрацоўных у Горацкім раёне, калі сотні нашых знаёмых, родных, сваякоў вымушаны шукаць працу за межамі Беларусі? Мы ж гэта ўсё з вамі ведаем. Які сэнс сёння рэгістравацца беспрацоўным за тыя 50 ці 80 тысяч рублёў? Мы ж не Польшча або Прыбалтыка, дзе тры месяцы пасля звальнення плацяць 80% заробку, а потым яшчэ дапамогу ў памеры 250-300$.

А як можна паверыць, што заробкі ў калгасах па 700-800 тысяч? Дзе яны ёсць? Тое, што іх сёння там-сям яшчэ налічваюць, грэе мала, бо плаціць, збольшага, няма чым. І кожны апошні дзень месяца чыноўнікі сядзяць і чухаюць патыліцы: дзе пазычыць грошы на заробкі для ляжачых калгасаў і заводаў? І, як выйсце, там-сям пачынаюць ужо зніжаць фонд аплаты. Атрымліваецца цікавая рэч. Кіраўнікі прадпрыемстваў выконваюць непрадуманыя загады чыноўнікаў, якія вядуць нашы прадпрыемствы да банкруцтва. А потым кіраўнікі стаяць вінаватыя перад тымі самымі чыноўнікамі за тое, што не ў стане выплаціць народу заробленыя грошы.

Вось і па дадзеных статыстыкі сярэдняя зарплата па краіне за студзень бягучага года ў параўнанні са снежнем мінулага скарацілася на 8,5%. Але, я ўпэўнены, гэта толькі “першая ластаўка”. Далей бязглуздыя загады па росце ВУПа (вала) могуць прывесці знікнення грошаў у кішэнях беларускіх працаўнікоў.

Што ж да прапановы міністра, каб людзі прагаласавалі за закрыццё комплексу, дык не пагаджуся. Ёсць шмат іншых рэчаў, за якія людзям, сапраўды, варта прагаласаваць. Напрыклад, за тое, каб прыватным прадпрымальнікам ізноў дазволілі наймаць на працу не толькі блізкіх сваякоў. Таксама людзям можна было б прагаласаваць за спрашчэнне айчыннай падатковай сістэмы, якая амаль што ў сусветных лідэрах па складанасці і заблытанасці. А яшчэ лепей прагаласаваць за скарачэнне міністраў, а вызваленыя сродкі накіраваць на медыцыну. Ці так?

Безумоўна, у галовы нашых седакоў-чыноўнікаў, якія моцна ўчапіліся ў лейцы ўлады, такія думкі не прыходзяць. А калі і прыходзяць, дык пужаюць, як ладан нячысціка. Але мы, паважаныя землякі, мусім ставіць гэтыя пытанні перад імі, бо інакш змен да лепшага не дачакаемся.

Андрэй Юркоў